خاموشی
دنیا متغییر و ناپایدار است و یک حرکت همه چیز را به طرف فنا و نابودی میبرد.
روزگار با قانون خود ما را بدون اختیار به کجاها میبرد!!؟
روح مدتهاست در قفس تن محبوس شده.
درد و غم با وجود من آمیخته شده و من با ماتم و عزا خو گرفته ام.
دیگر به زنده بودن و زندگی کردن خود اعتماد ندارم........
آیا ممکن است صدای مهربان تو مرا به زندگی امیدوار کند!!!؟
+ نوشته شده در ساعت توسط پریسا
|