قهربودن آسمان با زمین تا کی!؟قهر بودن دستان ما با یکدیگر تا به کی!؟تا کجا خواهیم پیش رفت!؟آیا واقعا زندگی زیباست!؟کو بخت طلایی!؟چه مظلومانه فراموش شدم،از روی لبان کودکان محو شده خنده! زمین تهی شده از شور و نور! دلم گلایه میکند!خوشه خوشه گریه از چشمانم میچینم!